SHARE

Η φαντασμαγορική μεταφορά ενός εξαιρετικά δημοφιλούς βιντεοπαιχνιδιού όπως το Assassin’s Creed έχει μια ιδιαίτερη βαρύτητα για τους φανς των videogames. Όμως οι κανόνες marketing του Χόλιγουντ έχουν τον πρώτο λόγο. Κι αυτό είναι κακό… τις πιο πολλές φορές.

Μέσω μιας επαναστατικής τεχνολογίας που ξεκλειδώνει τις γενετικές του μνήμες, ο Κάλουμ Λιντς βιώνει τις περιπέτειες του προγόνου του, Αγκιλάρ, στην Ισπανία του 15ου αιώνα. Ο Κάλουμ ανακαλύπτει ότι κατάγεται από μια μυστηριώδη κρυφή αδελφότητα, τους Assassins, και συγκεντρώνει φοβερές γνώσεις και ικανότητες για να αντιμετωπίσει την καταπιεστική και παντοδύναμη οργάνωση των Templars στο σήμερα.

Μια ακόμα ταινία στηριγμένη στη λογική franchise του διάσημου videogame όπου το θέαμα, οι μεγάλοι σταρς και τα φανταχτερά εφέ είναι αυτά που κυριαρχούν πάνω στην ψυχή του παιχνιδιού.
Οι μεγάλοι σταρς είναι εδώ, τα υπέροχα γραφικά, τα οπτικά εφέ και το συναρπαστικό θέαμα δράσης επίσης, αλλά ως εκεί.

Για τον απλό λόγο οτι όσες μεταφορές ηλεκτρονικών παιχνιδιών έχουν γίνει στη μεγάλη οθόνη, με τον έναν η άλλο τρόπο… υποφέρουν. Και ενώ είχαμε αρκετές προσπάθειες, ακόμα αναζητούμε μια πραγματικά ποιοτική ταινία, που θα άλλαζε το όλο κλίμα που επικρατεί. Το Warcraft η πιο πρόσφατη μεγάλη παραγωγή τέτοιου τύπου, προσπάθησε και πλησίασε αρκετά, αλλά κάτι της έλειπε. Η μεγάλη λοιπόν ελπίδα (όταν και ανακοινώθηκε), ήταν το Assassin’s Creed, ένα πετυχημένο franchise που η δομή του έκανε τους πάντες να ελπίζουν. Το αποτέλεσμα ήταν μια τίμια ταινία δράσης, αλλά με πολλά αρνητικά σημεία. Βέβαια, οι φαν των παιχνιδιών θα την απολαύσουν καθώς περιέχει στοιχεία από τον κόσμο του παιχνιδιού που περνούν με επιτυχία στήν οθόνη.

Τι γίνεται όμως με τούς απλούς θεατές;

Ένα απο τα προβλήματα της ταινίας είναι η πλοκή και η μηδαμινή ανάπτυξη των χαρακτήρων της. Ενώ η ιστορία είναι κλασική, γνωστή σε αυτούς που έχουν ασχοληθεί με τα παιχνίδια και εύκολη στην κατανόηση για αυτούς που δε γνωρίζουν την ιστορία των Ασασίνων… κάτι λείπει. Το πρώτο μισό της ταινίας είναι αξιοπρεπέστατο και χτίζει προς μια κορύφωση, η οποία ποτέ δεν έρχεται, με το φινάλε να είναι μπερδεμένο και επιφανειακό.

Βέβαια, το Assassin’s Creed είχε και τα καλά του. Εκτός από τα ιστορικά γεγονότα, τα ηθικά διλλήματα και τη σωτηρία της ανθρωπότητας, η σειρά είναι γνωστή και για τις εκπληκτικές σκηνές δράσεις της. Μπορεί το τέλος να ήταν λίγο “κάπως”, άλλα όλες οι μάχες του Αγκιλάρ στον 15ο αιώνα (το καλύτερο κομμάτι της ταινίας) ήταν χάρμα οφθαλμών, με το Leap of Faith (το χαρακτηριστικό Άλμα Πίστης των Ασασίνων), να είναι ενα απο τα καλύτερα σημεία του Assassin’s Creed.

Ως φιλμ αυτό καθ’ αυτό το Assassin’s Creed μπορεί να μην είναι το αριστούργημα που θα αποσπάσει ενθουσιώδη σχόλια από τους πάντες, αλλά οπτικοακουστικά στο οικιακό περιβάλλον κινείται στον εκ διαμέτρου αντίθετο άξονα.

Η εικόνα του Blu-ray είναι ολοφάνερα φροντισμένη έτσι ώστε ν’ αναδεικνύει τις μακρινές λήψεις, τις εντυπωσιακές σεκάνς και την ατμοσφαιρική φωτογραφία. Το επίπεδο λεπτομέρειας, το “βάθος”, τα πειστικά χρώματα – εκτυφλωτικά λαμπερά εκεί που πρέπει και ρεαλιστικά φυσικά εκεί που οφείλουν να είναι αληθοφανή – συνθέτουν οπτικό τομέα αξιοζήλευτο.

Κι αν αυτό ισχύει μία φορά για την εικόνα, τότε ισχύει… δέκα φορές για τον ήχο. Το DTS Master Audio σε διάταξη 7.1, είναι, χωρίς υπερβολή, ένα από τα πλέον εντυπωσιακά ηχητικά σύνολα που έχουμε συναντήσει τελευταία. Οι διάλογοι αποδίδονται με διαύγεια και σαφήνεια, το ηχητικό πεδίο που “πλέκει” μπροστά και γύρω από τον θεατή είναι ευρύ, “ζωντανό” και πάντοτε παρόν, τα εφέ χαρακτηρίζονται από κατευθυντικότητα και διακριτότητα, ενώ η μουσική συνοδεύει άλλοτε διακριτικά, άλλοτε με εξάρσεις, πάντοτε όμως ταιριαστά.

Η ταινία κυκλοφορεί και σε 3D, αλλά απογοητεύει.

Παρόλο που το καστ είναι εντυπωσιακό: Michael Fassbender, Marion Cotillard, Jeremy Irons, Brendan Gleeson, το ταλέντο των ηθοποιών δεν μπόρεσε να φανεί. Θα περίμενε μάλιστα κανείς και λόγω οτι ο σκηνοθέτης της ταινίας Justin Kurzel συναντά για 2η φορά τους Michael Fassbender & Marion Cotillard, με τους οποίους συνεργάστηκε ξανά στο πρόσφατο Macbeth (2015) να υπήρχε μια χημεία.

Ο Fassbender, στο διπλό ρόλο του Λιντς και του δολοφόνου Αγκουιλάρ προσπαθεί με αυταπάρνηση (και σώζει την ταινία), ενώ η Marion Cotillard μάλλον δεν συμμετέχει με τη ψυχή της. Ο Jeremy Irons κολλάει μερικά ένσημα ακόμα κάνοντας αυτό που κάνει τα τελευταία δέκα χρόνια, ενώ η Charlotte Rampling εμφανίζεται σποραδικά σαν guest star.

Το άσχημο με το Assassin’s Creed δεν είναι το τελικό του αποτέλεσμα, αλλά το τι θα μπορούσε να ήταν.

Είναι όμως μια ταινία που απευθύνεται κατ’ αρχήν στους χιλιάδες νεαρούς παίκτες του παιχνιδιού στην χώρα μας, αλλά και σε όσους δεν έχουν σχέση με το βιντεοπαιχνίδι, αλλά είναι σίγουρο οτι θα γοητευθούν από το blockbuster θέαμα.

Η ταινία κυκλοφορεί σε , 3D και Dvd, απο την .