- Advertisement -

συνέντευξη στους Κωνσταντίνο Πουλή και Θάνο Καμήλαλη

Μετά τις αναταράξεις που προκάλεσαν τα δημοσιεύματα ότι το μέτρο της Πανεπιστημιακής Αστυνομίας «παγώνει» ξανά, μετά την πρώτη αναβολή την περασμένη Άνοιξη, ήρθε και η προκήρυξη για τις 400 πρώτες προσλήψεις, με προαπαιτούμενο μόνο το απολυτήριο Λυκείου και τρίμηνη εκπαίδευση, για να προκαλέσει νέες αντιδράσεις, σχετικά με την κατάρτιση των αστυνομικών και τα προβλήματα που θα προκαλέσει η εφαρμογή του δόγματος της καταστολής στα ΑΕΙ.

Μιλώντας στο ραδιόφωνο του ΤPP, ο Δημήτρης Χριστόπουλος τόνισε καταρχάς ότι «ακόμα και τον Αϊνστάιν, τον Σπινόζα και τον Μαρξ και όποιον θέλετε, φωστήρα να μας φέρνανε όπως προβλέπει ο νόμος, πάλι η ρύθμιση για την εισαγωγή Πανεπιστημιακής Αστυνομίας η οποία φιλάει το πανεπιστήμιο λογοδοτώντας στο Υπουργείο Δημόσιας Τάξης και όχι στις πρυτανικές αρχές είναι αντισυνταγματική». Εξήγησε στη συνέχεια ότι «το Σύνταγμά μας προβλέπει Αυτοδιοίκητο των Πανεπιστημίων, η νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας προβλέπει ότι οποιαδήποτε πρόσληψη στα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα σε τούτη την χώρα γίνεται από τις Πρυτανικές αρχές στο όνομα του Αυτοδιοίκητου και όχι από άλλες αρχές. Επομένως, πρώτον δεν νοείται αστυνομία μέσα στα πανεπιστήμια η οποία να μην λογοδοτεί στις πρυτανικές αρχές και εν τη ευρεία εννοία γενικότερα δεν νοείται εργαζόμενος στο Πανεπιστήμιο ο οποίος να μην λογοδοτεί στις πρυτανικές αρχές, αλλά σε άλλες αρχές σ’αυτόν τον τόπο. Αυτή είναι η γενική τοποθέτηση η οποία θα ίσχυε και ισχύει ανεξάρτητα από το αν οι Ειδικοί Φρουροί που έχουν σκοπό να μας φέρουνε τρέχουν τα 100 σε 15, 20, 25, 30 δευτερόλεπτα».

Ακούστε το ηχητικό μετά το 17:00

Σχετικά με την προκήρυξη, συμφώνησε ότι πρόκειται απλά για «το κερασάκι στην τούρτα» και σημείωσε πως «εδώ λοιπόν έχουμε κάτι το οποίο δείχνει κάτι περισσότερο από κατά την άποψή μου απαξίωση του Συντάγματος. Δείχνει χλεύη απέναντι στο Πανεπιστήμιο, όταν για να φυλάξεις το Πανεπιστήμιο εναποθέτεις αυτό το καθήκον σε ανθρώπους που δεν έχουν περάσει καν στο Πανεπιστήμιο. Και ξέρετε, επειδή στην Ελλάδα ζούμε, δεν είμαστε σε κενό αέρος, με τους ειδικούς φρουρούς η χώρα αυτή έχει τραβήξει ουκ ολίγα. Τι εννοώ ότι έχει τραβήξει ουκ ολίγα. Από σώματα αστυνομικά ή παρααστυνομικά τα οποία δεν έχουν εκπαιδευτεί και τα οποία γίνονται έρμαια αν θέλετε της αγανάκτησης της εύλογης ή της άλογης αγανάκτησης, της βίας, τους φανατισμούς και τη μισαλλοδοξία, τη δίωξη, το να εισάγεις ένα τέτοιο σώμα μέσα στο Πανεπιστήμιο τη στιγμή που η κατάσταση είναι έτσι όπως είναι στην Ελλάδα δείχνει αν μη τη άλλο αλλοφροσύνη».

Απαντώντας σε ερώτηση σχετικά με την στρατηγική της ΝΔ γύρω από το δημόσιο πανεπιστήμιο, αναφέρθηκε σε «τέσσερις στόχους της συντηρητικής παράταξης»:

«Αυτό με προβληματίζει συνέχεια. Νομίζω ότι γενικά υπάρχει μια στρατηγική συσπείρωσης και αντισυσπείρωσης του εκλογικού ακροατηρίου του συντηρητικού και υπερσυντηριτικού χώρου σε μία ατζέντα νόμου και τάξης, η οποία φυσικά περιλαμβάνει σε εμβληματική θέση το ζήτημα της βίας στα πανεπιστήμια και την λεγόμενη ανομία και όλα τα συναφή που ξέραμε και για το λόγο αυτό έχουμε μια στρατηγική η οποία ξεκίνησε από την επόμενη μέρα της εκλογής της Νέας Δημοκρατίας το καλοκαίρι του 2019. Το πρώτο βήμα ήταν η περιβόητη κατάργηση του ασύλου, το δεύτερο βήμα ήταν η ίδρυση ενός σώματος αστυνομίας το οποίο λογοδοτεί στο Υπουργείο Δημόσιας Τάξεως, το τρίτο θα είναι, έχω την αίσθηση αν συνεχιστούν τα βήματα αυτά σύμφωνα με τον αρχικό συνδυασμό, η αναδιαμόρφωση των πρυτανικών αρχών, με την εισαγωγή πρυτανικών συμβουλίων ή μάνατζερ οι οποίοι θα παίρνουνε εξουσία από τους εκλεγμένους πρυτάνεις, εναποθέτοντας την εκτελεστική εξουσία και τη διοίκηση του πανεπιστημίου σε ανθρώπους δοτούς της κυβέρνησης και στο βάθος φυσικά του τούνελ βρίσκεται η κατάργηση του άρθρου 16 του Συντάγματος.»

«Αυτός είναι ο στρατηγικός σχεδιασμός της συντηρητικής παράταξης στο ελληνικό Πανεπιστήμιο. Κατάργηση ασύλου, αστυνομία, κατάργηση εκλεγμένων πρυτανικών αρχών, ιδιωτικοποίηση» συνόψισε τις σκέψεις του.

Σημείωσε ωστόσο ότι υπήρχε ανοχή σε βία εντός των ΑΕΙ και τέτοια φαινόμενα, τα οποία στη συνέχεια εργαλειοποιήθηκαν από τη Νέα Δημοκρατία στη ρητορική της, θυμίζοντας το παράδειγμα του πρύτανη της ΑΣΟΕΕ. Συγκεκριμένα, υποστήριξε πως «ποτέ ένα πρόβλημα δεν είναι μόνο δημιουργημένο, ποτέ ένα πρόβλημα δεν είναι μόνο διογκωμένο και πάντα κάπου πατάει αυτός ο οποίος έχει μια πολιτική στόχευση να εργαλειοποιήσει και στρατηγικά να δημιουργήσει μια ατζέντα πάνω σ’ αυτό. Ότι υπήρχαν κατά καιρούς κάποια προβλήματα σε Πανεπιστήμια στην Ελλάδα, όπως ξέρω εγώ στο Πολυτεχνείο, όπως στο Αριστοτέλειο κτλ. αυτά είναι δεδομένα. Και τα ξέρουμε και σας ξαναείπα από την αρχή, δεν θέλω να μασάω τα λόγια μου και έχω μιλήσει και δημόσια, ότι πιστεύω απέναντι σ’ αυτού του τύπου τις ανάρμοστες και αντικοινωνικές συμπεριφορές που ένα τμήμα της ριζοσπαστικής νεολαίας είχε δείξει μέσα στα Πανεπιστήμια είχαμε εμείς, κάποιοι από εμάς, λέω εμείς, εννοώ μέλη ΔΕΠ κλπ δείξει μία ανοχή η οποία αν θέλετε ιστορικά εξηγείται».

Πρόσθεσε ωστόσο στη συνέχεια πως «αυτήν τη στιγμή ωστόσο μιλάμε σε μια χώρα που το Πανεπιστήμιο είναι κλειστό εδώ και περίπου ενάμισι χρόνο, μιλάμε σε μια χώρα όπου συνολικά η έννοια των δημοσίων θεσμών και όλων των θεσμών εκπαίδευσης που εξ’ ορισμού βασίζονται σε μία δια ζώσης εξωστρέφεια τελεί εν υπνώσει, και μία χώρα στην οποία τα Πανεπιστήμια αντιμετωπίζουν ένα βασικό ζήτημα υποστελέχωσης, υποχρηματοδότησης και όλα τα συναφή τα οποία είναι κοινά της πάθη. Σ’ αυτήν την χώρα να προβλέπεις χίλιους ειδικούς φρουρούς στο ελληνικό Πανεπιστήμιο το θεωρώ σκανδαλώδες. Το θεωρώ δηλαδή ότι οποιοσδήποτε θα ήθελε να λέγεται έστω και για τα προσχήματα φιλελεύθερος και ανήκει ή υποστηρίζει την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, θα έπρεπε να κοιταχτεί στον καθρέφτη και να αναθεωρήσει την στάση του. Γι’ αυτό σας λέω ότι φυσικά υπήρχε ζήτημα, φυσικά στα ελληνικά πανεπιστήμια κατά καιρούς και εγώ ο ίδιος που σας μιλάω είχα αντιμετωπίσει, λεκτική βία από ομάδες, ο θεός να τους πει αναρχικών οι οποίοι μπαίνανε μέσα και θεωρούσαν ότι έχουν το δικαίωμα να μου πουλάνε τσαμπουκά την ώρα που εγώ κάνω μάθημα, αυτά δυστυχώς υπήρχανε, αυτά όμως ήταν το βούτυρο στο ψωμί μιας κυβέρνησης η οποία είχε έτοιμο έναν σχεδιασμό και δυστυχώς όλα αυτά τα φαινόμενα βοηθήσαν αυτόν τον σχεδιασμό να γίνει γρηγορότερα και αρτιότερα».

Σχετικά με την τάση των πρυτάνεων που μπορεί να προκαλέσει το τρίτο βήμα του σχεδιασμού της ΝΔ, τα Συμβούλια, ανέφερε πως «υπάρχουν ακόμα και μη ριζοσπάστες πρύτανεις, συντηρητικοί ανθρωποι που δεν τους αρέσει η ιδέα ξαφνικά μέσα σε όλα θα εμφανιστούν και οι ειδικοί φρουροί στο πανεπιστήμιο. Αυτό σας το βεβαιώνω».

Για το αν η τοποθέτηση Ειδικών Φρουρών, και μάλιστα ανεκπαίδευτων, μέσα στα Πανεπιστήμια εξυπηρετεί μία στρατηγική της έντασης, ο καθηγητής του Τμήματος Πολιτικών Επιστημών και Ιστορίας του Παντείου σχολίασε πως «αυτό που λέτε δεν με έχει αφήσει καθόλου αδιάφορο και σας ομολογώ ότι το σκέφτομαι διαρκώς. Απλώς θεωρώ ότι καμιά φορά κοιτώντας το από απέξω έχουμε την τάση να υπερτονίζουμε τον σχεδιασμό μερικών πολιτικών που έχουν και ένα στοιχείο λίγο προχειρότητας. Η ουσία πάντως είναι ότι είτε είναι προϊόν στρατηγικού σχεδιασμού, δηλαδή να ανεβάσουμε την ένταση προκειμένου να φανεί ότι υπάρχει ανομία, είτε απλώς θέλουν με αυτό τον τρόπο να δείξουν ότι δεν λογοδοτούν σε κανέναν παρά μόνο σε ένα υπερσυντηρητικό ακροατήριο που αναζητάει φρέσκο αέρα μέσα από το δόγμα του νόμου και της τάξης, το αποτέλεσμα θα είναι το ίδιο».

Ο κ.Χριστόπουλος αναφέρθηκε επίσης στο «μείζον ζήτημα της αστυνομικής βίας» που μάλιστα τόνισε ότι τίθεται σε πανευρωπαϊκό επίπεδο, αλλά και στην «ιστορική βεντέτα» αστυνομίας και ριζοσπαστικής νεολαίας. «Εντάξει τώρα, κοιτάξτε, ριζοσπαστική νεολαία και αστυνομία δεν είναι ποτέ τα καλύτερα φιλαράκια ακόμα και στις πιο ειρηνικές χώρες. Απλώς στην Ελλάδα υπάρχουν σημεία αιχμής και σημεία ας το πούμε έτσι έντασης αυτής της σύγκρουσης και σημεία ύφεσης. Γενικώς η κατάσταση είναι προς το απρόβλεπτο. Δεν ξέρουμε τι μπορεί να σκάσει. Δηλαδή αν σας έλεγαν τον Νοέμβριο του 2008, ότι θα είχαμε τον Δεκέμβρη σε έναν μήνα αυτό που είχαμε στην Αθήνα, δεν μπορούσε κανένας να το προβλέψει. Επομένως εδώ πέρα υπάρχει ένα έντονο στοιχείο αδιάγνωστης έκβασης των ανταγωνισμών το οποίο κατά την άποψή μου είναι εγγενές αν θέλετε στην ιστορία και το οποίο δεν ξέρουμε πού μας βγάζει. Ωστόσο δεν πρέπει να το αναλύουμε μόνο στο ιστορικό του βάθος, γιατί πολύ σωστά λέτε υπάρχει αυτή η διάσταση μιας ας πούμε βεντέτας που ειδικά έχει αναπτυχθεί στην Ελλάδα.

«Γενικώς αυτή τη στιγμή στην Ευρώπη ως έχουν τα πράγματα το ζήτημα της αστυνομικής βίας, της κατάχρησης των εξουσιαστικών, διωκτικών μηχανισμών από τα σώματα ασφαλείας, είναι ένα από τα μείζονα ζητήματα τα οποία τίθενται αυτή τη στιγμή με τον πιο εμφατικό τρόπο. Είτε στη Γαλλία, είτε στην Ισπανία, είτε στην Κεντρική Ευρώπη, για να μην συζητήσω για Τουρκίες και πάει λέγοντας. Άρα θέλω να σας πω υπάρχει και η οριζόντια διάσταση πλαισίωσης του πράγματος η οποία εξηγεί για ποιο λόγο ξανά η αστυνομική βία έχει γίνει αν όχι πρώτη πάντως σημαντικής σημασίας προτεραιότητας σε όλα τα Ευρωπαϊκά Κράτη».

Τέλος, αναφέρθηκε στην κίνηση πανεπιστημιακών να προσφύγουν στο Συμβούλιο της Επικρατείας, ενάντια στο μέτρο της Πανεπιστημιακής Αστυνομίας. «Έχουμε δύο μήνες προθεσμία. Η προσφυγή θα αφορά την προκήρυξη αυτήν για την οποία κάνουμε λόγο πρόσληψης των Ειδικών Φρουρών, που είναι η διοικητική πράξη με την οποία υλοποιείται ο νόμος που είναι αντισυνταγματικός. Άρα λοιπόν η νομική βάση της προσφυγής δεν είναι ότι φέρνουν τους Ειδικούς Φρουρούς, είναι ότι η προκήρυξη αυτή υλοποιεί έναν νόμο ο οποίος καταρχήν παραβιάζει το άρθρο 16 του Ελληνικού Συντάγματος. Αυτή την στιγμή είμαστε μια ομάδα νομικών, μεταξύ των οποίων και ο Κοντιάδης που είπατε, αλλά και αρκετοί άλλοι, και είμαστε σε μια διαδικασία αφενός μεν να συντάξουμε το δικόγραφο και να βρούμε ποια είναι η απαραίτητη και η καλύτερη ποιοτικά και ποσοτικά πλαισίωση γι’ αυτούς που θα υποβάλουν την προσφυγή στο Συμβούλιο της Επικρατείας. Αν θα είναι μόνο μέλη ΔΕΠ, πόσα μέλη ΔΕΠ θα είναι από τα πανεπιστήμια που θα θίγονται ευθέως, δηλαδή το Αριστοτέλειο, το Αθηνών και το Πολυτεχνείο, αν θέλουμε σωματεία και τι είδους σωματεία μελών ΔΕΠ θέλουμε, αν θέλουμε διοικήσεις πανεπιστημίων, τέτοιου είδους είναι οι συζητήσεις που κάνουμε αυτή τη στιγμή, απλώς στην φάση που είμαστε δεν έχει και νόημα να σας πω και τίποτα περισσότερα γιατί δεν υπάρχει ακόμα κάτι στέρεο. Πάντως σας λέω χοντρικά, εδώ είμαστε και ότι αυτή είναι η γραμμή που θα ακολουθήσουμε».