Ευρωπαϊκό σχέδιο διάσωσης της Μεσογείου για να επιστρέψουν τα ψάρια στα νερά της

Την από κοινού δημιουργία ενός σχεδίου διαχείρισης της αλιείας στην περιοχή της Αδριατικής δρομολογεί το WWF Adria, που στο πλαίσιο του προγράμματος FishMPABlue2  συνεργάζεται με τον  Σεμπάστιαν Ραλίεβιτς έναν τοπικό ψαρά  που μένει  μαζί με την οικογένειά του στο γραφικό νησί Ντούγκι Ότοκ της Κροατίας

Σύμφωνα με το  ΑΠΕ-ΜΠΕ, ο Σεμπάστιαν αποφάσισε να συνδυάσει την αλιεία με τον τουρισμό. Με ένα μικρό αντίτιμο, τουρίστες ανεβαίνουν στο καΐκι του το πρωί, μαζεύουν  μαζί του τα δίχτυα που έχει ρίξει αποβραδίς  και κάνουν μία βαρκάδα στα πράσινα νερά της Αδριατικής. Όσα ψάρια πιάσουν, συνήθως 4-10 κιλά, επιστρέφουν, τα μαγειρεύουν και τα τρώνε στο σπίτι του Σεμπάστιαν.

Όμως τα ψάρια σπανίζουν όλο και πιο συχνά και αυτό έκανε τον Σεμπάστιαν να ασχοληθεί με το πρόβλημα της Μεσογειου. «Υπάρχουν φορές που με ένα χιλιόμετρο δίχτυα βγάζω οκτώ κιλά ψάρια. Να δουλεύεις μέρα – νύχτα, με ελάχιστες ώρες ύπνο, υπό αντίξοες συνθήκες και πολύ κόπο, και να μην εξασφαλίζεις ούτε τα έξοδά σου, δεν αξίζει. Κάθε χρόνο και χειρότερα. Λες και τα ψάρια έφυγαν από τη θάλασσα» λέει στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων.

Από κοινού με το WWF Adria  επεξεργάζονται τώρα  ένα πρόγραμμα προστασίας της θάλασσας το οποίο περιλαμβάνει τη  δημιουργία ζωνών και περιόδων απαγόρευσης της αλιείας, τη χρήση διχτύων μεγαλύτερης διαμέτρου, την ανάπτυξη του αλιευτικού τουρισμού, την καλύτερη συνεργασία και την εμπέδωση εμπιστοσύνης μεταξύ των φορέων διαχείρισης των Θαλασσίων Προστατευόμενων Περιοχών και των αλιέων. Επιπλέον, μέσω του προγράμματος επιδιώκουν την ευκολότερη  πρόσβαση στην αγορά, σε ευρωπαϊκές χρηματοδοτήσεις, τη δημιουργία δευτερογενούς αγοράς αλιευμάτων, τη βελτίωση των καϊκιών, την ανάπτυξη της τουριστικής αλιείας.

Ο κ. Κάνσκι, διευθυντής θαλάσσιων προγραμμάτων της WWF Adria επισημαίνει: «η Μεσόγειος είναι η περισσότερο υπεραλιευμένη θάλασσα παγκοσμίως. Τα τελευταία 50 χρόνια έχει γίνει μεγάλη καταστροφή. Σε συνδυασμό με παράγοντες όπως η κλιματική αλλαγή, η μόλυνση αλλά και η παράκτια ανθρωπογενής δραστηριότητα έχουν μειώσει δραματικά τα αποθέματα των ψαριών, γεγονός που απειλεί το οικοσύστημα αλλά και τις τοπικές κοινωνίες και οικονομίες, οι οποίες σύντομα θα καταρρεύσουν».

Όπως λέει ο Μόσορ Πρβαν, Project Manager του WWF, «δεν μπορούμε να κάνουμε θαύματα, όμως για πρώτη φορά στην ιστορία της χώρας, οι ψαράδες παίρνουν την τύχη του τόπου τους και του επαγγέλματός τους στα χέρια τους». Αναγνωρίζοντας την περιπλοκότητα του φαινομένου της εξάντλησης των αλιευμάτων, καθώς και την έντασή της υπεραλίευσης σε ανοιχτές θάλασσες εξαιτίας της βιομηχανικής αλιείας, ξεκαθαρίζει: «Ξεκινήσαμε με την μικρής κλίμακας αλιεία σε προστατευόμενες περιοχές, γιατί εάν δεν καταφέρουμε να ελέγξουμε και να βελτιώσουμε την κατάσταση σε τέτοιου είδους συνθήκες, δε θα καταφέρουμε να περιορίσουμε το φαινόμενο σε μεγαλύτερη κλίμακα».

Ο  διευθυντής της διεύθυνσης Αλιείας Άντε Μισούρα,  αναφέρει ότι απαιτείται μία ολιστική προσέγγιση για την αντιμετώπιση και την αντιστροφή των απειλών της βιοποικιλότητας και του φυσικού περιβάλλοντος, με ταυτόχρονη διατήρηση και ενίσχυση της συνοχής των τοπικών κοινωνιών. «Στο νέο νομοσχέδιο που προωθούμε και περιλαμβάνει τις προτάσεις των επαγγελματιών ψαράδων, προβλέπεται η αυστηροποίηση των κανόνων για τα εθνικά πάρκα και τις προστατευόμενες περιοχές, η αύξηση των ζωνών ολικής απαγόρευσης του ψαρέματος, νέος καθορισμός περιόδων αλιείας, η αύξηση και εντατικοποίηση των ελέγχων, και σε συνεργασία με την ΕΕ, η μείωση του στόλου, αλλά και του όγκου της αλιείας, χωρίς ωστόσο να μειωθεί το εισόδημα των αλιέων, ενώ ιδιαίτερη έμφαση θα δοθεί στην ενημέρωση και την εκπαίδευση των πολιτών», όπως αναφέρει. Σύμφωνα με τον κ. Μισούρα, «βρισκόμαστε όλοι στην ίδια βάρκα και όλοι έχουμε κοινούς στόχους. Επαγγελματίες, πολιτεία, επιστημονική κοινότητα, κοινωνία των πολιτών, προσπαθούμε για τη βιώσιμη ανάπτυξη, σε μία προσπάθεια “από κάτω προς τα πάνω”».

«Η σημαντική εμπειρία των ψαράδων, σε συνδυασμό με την επιστημονική γνώση και ένα ισχυρό νομικό πλαίσιο, είναι οι θεμελιώδεις αρχές για τη μοίρα της Μεσογείου. Η πλήρης συμμετοχή των επαγγελματιών στη διαχείριση των αλιευμάτων σε προστατευόμενες περιοχές θα διασφαλίσουν τη βιωσιμότητα των θαλάσσιων πόρων μας μακροπρόθεσμα, αναφέρει  διευθύντρια του Φυσικού Πάρκου της Τελάστσιτσα, της Κροατίας Μιλένα Ράμοφ.

Εάν αυτός ο τρόπος εφαρμοστεί σε ολόκληρη την περιοχή της Μεσογείου ως βιώσιμο και εναλλακτικό μοντέλο διαχείρισης, θα επιτευχθεί μακροπρόθεσμα η βελτίωση της συνολικής διακυβέρνησης και διαχείρισης των φυσικών πόρων και θα δημιουργηθούν οι συνθήκες προκειμένου τα ψάρια να επιστρέψουν πίσω στη θάλασσα, αναφέρει ο Μοσορ Πρβαν.

 

 

More Stories
Πέθανε ο Στάθης Ψάλτης
%d bloggers like this: