Μελισσάνθη Μάχουτ: Δεν θα έπρεπε τα social media να βγάζουν στη φόρα εγκληματίες

Μια εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη παραχώρησε η Μελισσάνθη Μάχουτ στο περιοδικό «Down Town» και τον δημοσιογράφο Γιάννη Τσιούλη, με αφορμή τη συμμετοχή της στη σειρά του Netflxi, «The Sandman».

Μέσα σε όλα, η όμορφη ηθοποιός πήρε θέση για τις τοξικές συμπεριφορές που αναδείχθηκαν μέσω του metoo στον χώρο του θεάτρου καθώς και όσα μας προβληματίζουν καθημερινά.

  • Πολύ συχνά τελευταία βλέπουμε ανθρώπους επιφανείς με τοξικές συμπεριφορές και προβληματικές απόψεις. Τελικά ο καλλιτέχνης διαχωρίζεται από το έργο ή αυτά είναι δύο ξεχωριστά πράγματα και μπορούμε να αγαπάμε τη δημιουργία ακόμα και αυτών των ανθρώπων;

Πρώτα απ’ όλα, οι τοξικές συμπεριφορές είναι απαράδεκτες σε όποιο χώρο κι αν εμφανίζονται. Υπάρχουν καλλιτέχνες των οποίων το μέγεθος της καλλιτεχνικής προσφοράς συμβαδίζει με το προσωπικό τους ήθος και σ’ αυτή την περίπτωση δεν τίθεται θέμα διαχωρισμού έργου και προσωπικότητας.

Στην αντίθετη περίπτωση και εφόσον το μέγεθος του έργου είναι τέτοιο που μπορεί να σταθεί μόνο του, τότε το έργο και ο δημιουργός του πρέπει να κρίνονται ξεχωριστά και να τους αποδίδονται αυτά που τους αρμόζουν.

  • Ξέρω ότι ζεις σε πολλές χώρες, αλλά θέλω να σε ρωτήσω πόσο σε απασχολεί η κοινωνική πραγματικότητα εδώ. παρακολουθείς αυτά που συμβαίνουν στην Ελλάδα; Και, αν ναι, πόσο σε προβληματίζουν;

Η αλήθεια είναι ότι έχω σταματήσει να παρακολουθώ το τι συμβαίνει στην Ελλάδα, πέραν κάποιων ειδήσεων που μου στέλνουν γνωστοί και φίλοι. Σταμάτησα γιατί εκνευρίστηκα με το πόσο αργή πρόοδο φαίνεται να κάνουμε σε κάποιους τομείς.

Εκνευρίζομαι επειδή, δυστυχώς, η δυσκαμψία και η αδιαλλαξία που μας διακατέχουν ως λαό – περισσότερο ίσως ακόμα και από την περιβόητη ξερολίαση μας – μας έχουν αφήσει ως άλλους αιώνια οργισμένους έφηβους στη γαλαρία του λεωφορείου, να πιστεύουμε πως δεν έχουμε τίποτα να μάθουμε επειδή εμείς είμαστε cool και ξέρουμε καλύτερα. Σημειώνουμε πρόοδο αδιαμφισβήτητα, αλλά όχι σε όσους τομείς θα έπρεπε και σίγουρα όχι όσο γρήγορα θα έπρεπε.

  • Με αφορμή την απάντηση σου θέλω να σε ρωτήσω πως κρίνεις το cancel culture. Είναι ένα φαινόμενο που ήρθε να αποκαταστήσει αδικίες του παρελθόντος ή θεωρείς ότι καταστρέφει ανθρώπους με τη λογική του όχλου; Επίσης, τα τελευταία χρόνια υπάρχει ένας μεγάλος αναβρασμός κοινωνικά με το metoo και την αποκαθήλωση σημαντικών καλλιτεχνών λόγω της παραβατικής συμπεριφοράς τους – κάποιοι από αυτός έχουν ήδη καταδικαστεί και από τη δικαιοσύνη. Νιώθεις ικανοποίηση που τα θύματα μιλάνε και σπάει το απόστημα επιτέλους;

Η αρχή που έγινε χάρη στα social media ανέδειξε κενά που υπάρχουν και καθιστούσαν αδύνατον σε όσους υπήρξαν θύματα εγκλημάτων να μιλήσουν μέχρι τώρα – και ευτυχώς που δημιουργήθηκε αυτή η πλατφόρμα και κατέστη δυνατόν. Όμως δεν θα έπρεπε να είναι δουλειά των social media να βγάζουν στη φόρα εγκληματίες, και σίγουρα δεν είναι δουλειά τους να δικάζουν.

Αλλοιώνει το ρόλο τους και ανεβάζει την αξία τους σε κάτι το οποίο δεν έχουν την υποδομή να χειριστούν αν κάτι πάει στραβά. Ότι συμβαίνει θεωρητικά και υποθετικά βοηθάει το νομοθετικό πλαίσιο να εξελιχθεί, να αναπροσαρμοστεί και να εκμοντερνιστεί, οπότε προφανώς και αισθάνομαι ικανοποίηση γιατί μου δίνει την ελπίδα ότι θα τελέσει το ρόλο που οφείλει να έχει και θα λειτουργήσει αποτρεπτικά προς όσους σκέφτονται ότι έχουν το περιθώριο να συμπεριφερθούν όπως θέλουν άνευ συνεπειών.

Τώρα, όσον αφορά στην αποκαθήλωση που αναφέρεις, λυπάμαι αλλά δεν βλέπω κάποια αποκαθήλωση. Βλέπω παραβατική συμπεριφορά στο πλαίσιο του τι είναι νόμιμο ή όχι και την επιβολή τιμωρίας στον άνθρωπο που συμπεριφέρθηκε εγκληματικά προς τους συνανθρώπους του.

Και, για να ξεκαθαρίσω και κάτι ακόμα, επειδή κάποιος έχει την μεγάλη έπαρση να θεωρεί και να διαφημίζει τον εαυτό του ως μεγάλο καλλιτέχνη δεν χρειάζεται να μπερδευόμαστε και εμείς και να πιστεύουμε τόσο εύκολα ότι είναι, μπορεί να είναι απλώς μια κακοήθης και ανάγωγη δημοσιότητα.

Latest Posts

Stay in touch

To be updated with all the latest news, offers and special announcements.

Don't Miss