SHARE

Ένα κοριτσάκι ξυπνά κι αναζητά τη μητέρα του. Το σπίτι άδειο. Στον κήπο ένας χιονάνθρωπος με το φουλάρι της μητέρας του τυλιγμένο στο λαιμό του. Ο συναισθηματικά ασταθής αστυνόμος Χάρι Χόλε και η ομάδα του ξεκινούν την έρευνα κι ανακαλύπτουν έναν ανησυχητικό αριθμό γυναικών που έχουν χαθεί στη διάρκεια των τελευταίων χρόνων. Ένας serial killer παίζει διεστραμμένα παιχνίδια στρατηγικής στην έδρα του και ο Χάρι Χόλε καλείται να μπει στο μυαλό του.

O Jo Nesbo δικαίως θεωρείται ένας από τους πιο επιτυχημένος συγγραφέας αστυνομικού μυθιστορήματος. Σε όλη την Ευρώπη, τα βιβλία του φιγουράρουν στην κορυφή της λίστας των μπεστ σέλερ, ενώ στην Ιρλανδία τα μυθιστορήματά του βρίσκονται στην πρώτη θέση των πωλήσεων.

Ιδιαίτερα γλαφυρός στις περιγραφές του, χωρίς ποτέ να κουράζει, με όλες τις ιστορίες του να διαδραματίζονται στο Όσλο και σε περιοχές γύρω από αυτό με χαρακτήρες που η καταγωγή τους είναι επίσης νορβηγική.

Η γλαφυρότητά του αυτή έχει καταφέρει να δώσει μια πολύ συγκεκριμένη εικόνα σε όλους τους φανατικούς αναγνώστες για τον βασικότερο χαρακτήρα των βιβλίων του, τον επιθεωρητή Χάρι Χόλε. Μια τυχοδιωκτική φιγούρα που έλκει τα προβλήματα σαν μαγνήτης, με ένα κοφτερό μυαλό και ένα μάλλον σακατεμένο από το Jim Beam συκώτι, το οποίο ανά περιόδους αποφεύγει όπως ο διάολος το λιβάνι. Συναισθηματικά ανάπηρος, προσπαθεί να ισορροπεί την προσωπική του ζωή και την επικίνδυνη δουλειά του, μάταια όμως, γιατί συχνά βάζει τους λίγους ανθρώπους της ζωής του σε κίνδυνο.

 

Ο Nesbo μπορεί να κυκλοφόρησε το πρώτο βιβλίο της σειράς με πρωταγωνιστή τον ντετέκτιβ Χάρι Χόλε το 1997 και με τίτλο Η Νυχτερίδα, αλλά έπρεπε να περάσουν 10 χρόνια και 36 εκατομμύρια αντίτυπα, για να έρθει η καθιέρωση και η παγκόσμια αναγνώριση (στήν Ελλάδα είναι ιδιαίτερα δημοφιλής), με την έβδομη και πιο δημοφιλέστερη περιπέτεια, τον Χιονάθρωπο, ενα βιβλίο, με ολοκληρωμένους χαρακτήρες, σκοτεινή ατμόσφαιρα και ένταση, που ξεκινά από την πρώτη σελίδα και δεν χαλαρώνει παρά μόνο στην τελευταία.

Με τα αρχικά δικαιώματα τού βιβλίου να ανήκουν στόν Leonardo DiCaprio από το 2010 καί τόν Martin Scorsese νά θέλει τήν σκηνοθεσία από το 2011, αλλά τελικά νά κάθεται στήν θέση τού παραγωγού, η ταινία τελικά θα καταλήξει στά χέρια του σουηδού Tomas Alfredson, έναν λάτρη της στυλιζαρισμένης εικόνας, όπου μετά απο το γεμάτο αλληγορίες  Άσε το κακό να μπει του 2008 και το παλαιάς κοπής, βραδύκαυστο φίλμ κατασκοπείας Tinker Taylor Soldier Spy (2011), “κολλάει” στο χιόνι και αποδεικνύει για άλλη μια φορά, πόσο δύσκολη είναι η μεταφορά ενός οποιουδήποτε διάσημου βιβλίου. Φταίει όμως;

Δεν ξέρω αν έπεσε “ξένος δάκτυλος” (βλέπε studio), αλλά η ταινία μέχρι και τα πρώτα 45 λεπτά πασχίζει να βρεί ρυθμό και ανάσες, με ενα περίεργο μοντάζ και σε ενα, το λιγότερο, προβληματικό σενάριο των Peter Straughan και Hossein Amini, σεναριογράφων με εξαιρετικές περγαμηνές. Αφηγηματική αφέλεια, δράση που εξελίσεται γρήγορα και χωρίς πολλές ερωτήσεις, με αποτέλεσμα ο θεατής να μην δένεται με κανέναν ήρωα… γιατί απλά δεν υπάρχει. Απρόσκοπτη χρήση δευτερεύοντων χαρακτήρων, οι οποίοι περιφέρονται στήν ταινία, σχέδον χωρίς καμία χρηστικότητα (βατερλό – οπτικά και ερμηνευτικά – η εμφάνιση του Val Kilmer !!). Ακόμα και ο ίδιος ο Fassbender, μονότονος σε μια σφικτή ερμήνεια, παραδέχτηκε με ειλικρίνεια ότι ποτέ δεν είχε ακούσει για τον Jo Nesbø όταν πήρε την προσφορά για να παίξει τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην ταινία.

Ο Tomas Alfredson, με την βοήθεια του βραβευμένου με Όσκαρ (Memoirs of a Geisha), διευθυντή φωτογραφίας Dion Beebe, επιλέγει ευρείς εξωτερικούς χώρους και σε συνδυασμό με τα μουντά χρώματα του νορβηγικού χειμώνα, κινεί την κάμερά του μεθοδικά δημιουργεί το ιδανικό σκηνικό μυστηρίου, καταφέρνει να παράγει ένα θρίλερ με τον απόλυτο εναρμονισμό μεταξύ ευρωπαϊκής και αμερικάνικης κινηματογραφικής κουλτούρας, σκηνοθετημένο όμως με την λογική ενός “εικονογραφημένου βιβλίου”. Το δε plot twist της κινηματογραφικής κορύφωσης έρχεται εντελώς αμήχανα, ακόμα και σε κάποιον που έχει διαβάσει το βιβλίο, με αποτέλεσμα, δυστυχώς, ο πολυαναμενόμενος “Χιονάθρωπος” να καταλήγει σε μια τυποποιημένη και αρκετά βαρετή (θα έλεγα) ιστορία εγκλήματος. Ευτυχώς – και μέχρι στιγμής – ο Nesbo χαίρει τουλάχιστον μιάς επιτυχημένης μεταφοράς βιβλίου του, το πολύ πετυχημένο Mindhunters. Απο τώρα περιμένουμε την επόμενη…

2/5